( 264 ) سوخت هر چند دل ، به جان نرسيد * كارد غم به استخوان نرسيد جان بسى كَند و روى يار نديد * آنچه مىخواست دل به آن نرسيد « 1 » پاى خواهش ازين جهان كندم * دست كوشش بدان جهان نرسيد « 2 » خواستم تا به آسمان برسم * دست كوته به نردبان نرسيد « 3 » خواستم دل ز غم بپردازم * دست رازم به هم زبان نرسيد « 4 » غصّهء اين و آن دلم خون كرد * قصّهء دل به اين و آن نرسيد غم‌گسارى نماند در عالم * به كسى از كسى فغان نرسيد از غم جان خبر نشد دل را * نالهء دل به گوش جان نرسيد بس دعايى كه از زمين برخاست * باز گشت و به آسمان نرسيد غم پيرى نخورد پير سپهر * به فغان دل جوان نرسيد غم جانى نخورد جانانى * دل زارى به دل‌ستان نرسيد سوخت پروانه شمع رحم نكرد * گل به فرياد بلبلان نرسيد ناله هر چند از دلم افروخت * شررى زان « 5 » به آسمان نرسيد اى خوش آن كس كه تازه آمد و رفت * نوبهارش به مهر جان نرسيد هر كه چون فيض دل ز دنيى كند * به ره عقبيش زيان نرسد ( 265 ) گذشت موسم غم ، فصل وصل يار رسيد * نواى دلكش بلبل به نوبهار رسيد سحاب خرّمى آبى به روى كار آورد * نويد عيش به فرياد روزگار رسيد

--> ( 1 ) - چ ش : دست كوشش به استخوان نرسد ، چ پ : دست رازم به هم زبان نرسيد . ( 2 ) - چ پ : فاقد بيت . ( 3 ) - چ پ : فاقد اين دو بيت . ( 4 ) - چ پ : فاقد اين دو بيت . ( 5 ) - چ پ ، چ ش : رو .